Medemblik Actueel.

Ben van Althuis

Column Ben van Althuis – Stemziek

Sinds een aantal weken heb ik koorts. Eerst van een flinke griep, die me behoorlijk te pakken had en daarna een geruisloze overgang naar ‘stemziek’. Overvallen door misselijkheid, angstaanvallen en onverwachte opvliegers, zit ik ‘s avonds voor de beeldbuis (sorry, Led-scherm) om vooral maar niets te missen van het over ons heen dalende politieke geweld. Nou ja, geweld…, eigenlijk is het niet veel meer dan flauw geleuter, uitgeblust idealisme en volksverlakkerij. De schuld van de politici? Welnee, het zijn vooral de media die over elkaar rollen om toch vooral de hoogste kijkcijfers te scoren.

Van Nieuwkerk, Jinek, Pauw, Nieman en nog een dozijn anderen, proberen de meest lullige vragen te verzinnen om vooral te laten zien hoe weinig we van de komende vier jaar mogen verwachten. Onzin natuurlijk, want zo slecht is het in de afgelopen periode niet gegaan. Ons landje staat er weer redelijk voor en ook al vechten we elkaar af en toe de tent uit, als het gaat om vluchtelingen, Zwarte Piet of langer werken, uiteindelijk zijn er maar weinig landen waarmee ik zou willen ruilen.

We zullen ons staande moeten houden in een wereld vol haat, geweld, honger en ellende. Ik hoef gelukkig geen vlotje te bouwen om met m’n kinderen naar geluk te zoeken, maar dat maakt onze politieke stamppot niet minder bijzonder. 81 partijen hebben zich aangemeld en 28 doen er uiteindelijk mee. Links en rechts, populistisch en voor dieren, Christelijk of heiden, piraat of geen stijl (sorry…, pijl) en voor wie echt niet kan kiezen is er een partij voor niet stemmers. Nog geen idee? Vrees niet… Jezus Leeft, maar niet in heel Nederland. En dan wil een deel van ons volkje ook nog regelmatig een referendum. Hoe bedoel je democratie?

Maar goed, ik ben er inmiddels behoorlijk ziek van. Wilders is nauwelijks van plan om ergens zijn gezicht te laten zien – al vind ik dat persoonlijk niet zo erg – en de overige lijsttrekkers gooien elkaar met modder om vooral hun standpunten sterker voor het voetlicht te krijgen. Op zich niet vreemd want die zijn over het algemeen niet zo sterk. Met veel bravoure gooit de PvdA haar sociale doelstellingen weer in de strijd, maar daar gelooft niemand meer in na de afgelopen jaren. VVD en CDA gillen dat ze nooit met Wilders in zee zullen gaan maar nemen intussen wel het halve partijprogramma van de PVV over, nu Wilders regelmatig verstek laat gaan. Het gaat tenslotte om de kiezers.

Henk Krol blijft knokken voor zijn oudjes (voor mij dus ook), al gooit hij af en toe wel wat sociale voorzieningen door elkaar. Maar goed, een vergissing is menselijk en hij is ook niet meer de jongste; al moet ‘ie wel aan de jongsten blijven denken. Constant drammen over tot 65 jaar werken en bevroren pensioenen, lijdt de aandacht af van hoe het straks met onze kinderen en kleinkinderen moet en met de mensen die écht niet langer kunnen, of alleen van een AOW-tje leven. Aan foute rekensommetjes hebben we niets.

Ja, en dan wordt het woensdag 15 maart. Dan ga ik, met m’n ‘stemzieke’ lijf, naar de stembus. Extra aspirientje slikken, in de hoop dat de koorts wegblijft en dan bevend met het rode potlood in m’n hand. Nog éénmaal tollen de beloftes van alle partijen door m’n hoofd. Ik spiegel ze nog eens aan de dingen die ik belangrijk vind en hef m’n arm op. Daar gaat ‘ie… De rode punt krast op het papier. Het vakje is gekleurd en ik haal opgelucht adem. Ik heb m’n plicht gedaan. Het goede zaad is gezaaid en m’n ‘stemziekte’ voorbij. Tot over vier jaar.

Ben van Althuis

(Reacties: broodenbrij@gmail.com)

Reageer op dit onderwerp