Meester Ino neemt afscheid van de Werenfridus Wervershoof

Wervershoof – Meester Ino. Na 44 jaar onderwijs houdt hij het voor gezien. De laatste 14 jaar was hij werkzaam op basisschool Werenfridus in Wervershoof. Tevreden en met een vleugje weemoed kijkt hij terug op zijn carrière als leraar.

’Het is mooi geweest’, zegt meester Ino, die in februari 65 jaar werd. ‘Dit laatste jaar was de kers op de taart.’ Vorige week nog ging hij met ‘zijn groep 8’ op kamp naar Texel. Een schitterende groep, wederom een afscheid. Dit keer definitief.

Van de Achterhoek naar Enkhuizen

Meester Ino. (Foto: Pieter Prins)
Meester Ino. (Foto: Pieter Prins)

Mede op advies van zijn vader werd Ino Dahlhaus leraar. Vanuit de Achterhoek vond hij zijn eerste baan in Hilversum. Hij moest in dienst. Een leerlinge van 10 jaar schreef een briefje naar de toenmalige minister-president Biesheuvel. Eindelijk hadden ze een meester, die wilden ze graag behouden. Er kwam een briefje terug, maar Ino ging toch in dienst. Na zijn diensttijd kwam Ino in 1973 op basisschool de Hoeksteen in Enkhuizen terecht. Daar werkte hij 27 jaar en had hij diverse groepen onder zijn hoede.

De bijzondere groep 8

Toen hij in 2001 op de Werenfridus kwam werken – na een banenruil met meester Kees Ooijevaar – hield hij het bij groep 8. Een groep die goed bij meester Ino past. ‘Kinderen in groep 8 zijn lekker mondig en staan op een kruispunt. Ik mag ze begeleiden in hun keuze voor voortgezet onderwijs. Ik help ze kritisch te blijven en voor zichzelf te kiezen. Kies niet omdat je vriendje daar ook naartoe gaat of omdat je broer er al zit. De eindmusical en het kamp naar Texel zijn ook geweldig. Het maakt zo’n jaar extra bijzonder.’

Meester als eretitel

Zelf denkt meester Ino een joviale leerkracht te zijn die tussen de leerlingen in staat, maar wel gepaste afstand houdt. ‘Ik ben wel de meester en niet zomaar Ino. En ik vind meester ook wel een eretitel’, zegt hij trots.

Veel veranderingen

Ino, zelf vader van 2 kinderen, heeft het tijdsbeeld zien veranderen. Door de jaren heen is het onderwijs behoorlijk veranderd. ‘We hebben als leerkrachten nu veel meer onderling contact. Er wordt meer gesproken over de onderwijsmethodes en wat er beter kan. Problemen worden daardoor eerder opgelost. Vroeger zaten we allemaal op ons eigen eilandje terwijl we zoveel van elkaar kunnen leren. Ook van stagiaires. De kinderen zijn ook veranderd. Veel mondiger en ze durven meer. Ze zoeken meer de grenzen op en moeten dan worden teruggefloten. Maar ook daar leer je mee omgaan. Dit laatste schooljaar was daar trouwens een uitzondering op. De beide groepen acht waren een oase van rust, een prachtige afsluiting.

Voordeel van ouder worden is dat ik veel rustiger ben geworden. Ik heb geleerd meer van een afstand te kijken en niet meer zo veel primair te reageren. Dat werkt.’

Afscheid van prachtig team

Natuurlijk zal Ino het onderwijs missen, vooral zijn collega’s. ‘Collega’s bepalen 75% van het werkplezier. Kinderen komen en gaan, maar je collega’s blijven. Ik heb altijd met een prachtig team mogen samenwerken.’

Ino sluit niet uit in de toekomst nog als invalkracht te werken, maar eerst gaat hij 6 weken met zijn vrouw naar Australië.

Afscheidsreceptie op 19 juni. Kom je ook?

Op vrijdag 19 juni van 19.00 tot 20.00 uur is er gelegenheid op de Werenfridusschool afscheid te nemen van meester Ino. Iedereen is welkom!