Medemblik Actueel.

Concerten

Recensie – (E)Quality pop 'Let Me Entertain You'

Medemblik – Afgelopen weekend stond in het teken van muziek, veel muziek, en daarom stuurden wij onze huisrecensist Ben van Althuis samen met zijn vrouw naar het concert van (E)Quality in de St. Pieter in Medemblik om zijn oren en ogen eens goed de kost te geven. Hoe Ben het concert vond leest u hieronder. 

Foto: Robert Gieling/Fotografie-RG
Foto: Robert Gieling/Fotografie-RG

 Het is voor mij weer eens een weekeind geworden waarin Medemblik opnieuw bewees dat plezier in het maken van muziek dit West-Friese stadje niet vreemd is. Was ik eind vorig jaar getuige van een uitstekend optreden van het klassieke koor Medemalaca Vocali, deze keer was het vrijdagavond de John Mayer Tribute band in Manifesto – met als basgitarist Zjon de Bruin van Zjon’s Guitarstore – en zondagmiddag in Sint Pieter het Medembliks popkoor: Equality.

Het optreden vrijdagavond was meer dan uitstekend. Zowel liefhebbers van de Amerikaanse gitarist/singer-songwriter John Mayer, als fans van de JM Tribute band, kwamen ruimschoots aan hun trekken. In twee sets, met een afwisseling van Blues, Country, Folk en Pop, wist zanger Ruud Schouten te boeien en als (blues) gitarist zelfs uit te blinken, waarbij de ritmesectie – met naast Zjon drummer Bob Philips – een sterke basis vormde. Tezamen met Patrick Rus op Keyboards een prima band om de vrijdagavond mee door te brengen.

Zondagmiddag werd een extra feestje. Stipt drie uur betrad een rij leden van popkoor Equality het podium en bracht haar eigen combo mee. Anneke Brakeboer – piano, Theo Bakker – drums, Edwart Kerckhaert – gitaar en Stefan Hart – basgitaar, vormden een muzikale ondergrond waarop het lekker zingen was. Het in 2012 opgerichte koor had er dan ook duidelijk zin in en tevens hun ruime schare fans; getuige een uitverkochte zaal na eerdere optredens op vrijdag en zaterdag.

‘Let Me Entertain You’ was behalve de titel van de concertreeks, ook het aanstekelijke openingsnummer. Dirigent en koorleider Dick Opdam hief de armen in de lucht en 49 koorleden, gehuld in zwarte kleding met fel roze en turquoise bloemen en strikken, lieten er geen twijfel over bestaan; dit was hún middag en ze zouden het laten horen ook. Na de opening werd ‘I’m A Believer’ van de Monkies ingezet met voor mij wat onduidelijke beelden van Cliff Richard, de Shadows, de Beatles en de Rolling Stones op een groot projectiescherm. Maar dat mocht de pret niet drukken, de kop was er af.

Hierna een leuke Doo-Wop set met o.a. ‘Grease Lightning’, waarbij een klein beetje meer Rock ‘n Roll in de bewegingen het koor niet had misstaan. Maar kennelijk was dat de koude motor, want bij ‘Logical Song’ van Supertramp kwam alles op gang en bij ‘Ik wil jou’ van Polle Eduard, waren in ieder geval de 10 mannen van het koor al niet meer te houden. Vooral Bert de Jong vertoonde daarbij een bijzonder gretige blik de ogen. Iets waarvoor hij later overigens rijkelijk beloond zou worden.

Het eerste solo optreden werd verzorgt door Cindy Hart met ‘Mag ik dan bij jou zijn’ van Claudia de Brij. Een goede vertolking, al had wat mij betreft het koor wat extra diepte mogen geven. Na een zeer goede uitvoering van ‘Zij maakt het verschil’ van de Poema’s met Acda en de Munnick, verruilde de dirigent het gezwaai van de armen voor een accordeon – wat hem overigens net zo goed afging. Hoewel het programmaboekje Someone Like You’ aangaf, meende ik in de klanken van de trekzak toch ‘A Night Like This’ te herkennen van Caro Emerald. Maar: ‘Who cares?’ Na de pauze een wat mindere uitvoering van ‘Rolling In The Deep’ van Adèle, met daarna vijf uitstekende ballads, waarbij ‘Fragile’ van Sting en ‘Hou me vast’ van Volumia bijzonder sterk uit de zingende keeltjes kwamen. Eveline Schoordijk en Harrie Hoogendijk namen de tweede en derde solozang voor hun rekening – ditmaal wél gesteund door de dames van het koor.

Toen volgde de komische act van de middag. Op het toneel verscheen de eerder aangehaalde Bert de Jong als ‘Big Spender’, uit de musical ‘Sweet Charity’. Nu is mij echt wel wat bekend van de PvdA voorman, maar als ‘Big Spender’ kende ik deze rode rakker niet. En zeker niet binnen het uitgavenpatroon dat hij nu tentoonspreidde. Hij strooide met honderdjes, keek met hongerige blik naar de pianiste, tikte een bardame op de billen en liet z’n laatste bankbiljet zachtjes in het decolleté van een wulpse zangeres zakken. Deze zong hem toen met drie collega’s ‘I Just Wanna Make Love To You’ toe, terwijl hij ongegeneerd de kwaliteit van hun benen inspecteerde. Ik had daar natuurlijk geen problemen mee – al was ik misschien wat jaloers – maar ik hoop wel dat het geen geld uit de gemeentekas is geweest. Al met al een vermakelijk intermezzo dat de nodige lachers in de zaal opleverde.

Op deze laatste concertmiddag stapte ook twee dames van de bond van zangkoren naar voren – ik wist niet dat zoiets bestond, al heb je natuurlijk overal een bond voor – die Henk Verduin en Anneke Brakeboer in het zonnetje zette voor respectievelijk 40 en 25 jaar trouwe dienst in het gilde der koorleden. Iets dat nog eens extra werd benadrukt door twee erelid-spelden. Hulde voor zoveel verenigingsgeest. Want dat mag gezegd, de vriendschap binnen het koor was voelbaar.

Er volgden nog twee nummer vóór de finale. ‘Something Beautiful’ van Robbie Williams en ‘Mama Mia’ van Abba. En zeker die laatste titel was niet nodig geweest, want behalve dat het goed was, het was ook leuk om mee te maken. Als u niet geweest bent, volgende keer zeker doen. Want nu heeft u ook nog de finale gemist met Marlow en Robin van dansschool Moves als handenklappende hip-hoppers.

Ben van Althuis 

Ben van Althuis is de vaste recensist en columnist van Medemblik Actueel. Elke zondag leest u weer een nieuwe spinsel op onze website. Voor meer columns en andere spinsels www.benvanalthuis.nl

Reageren via facebook