Medemblik Actueel.

Algemeen

Medemblikkers fietsend door Laos – romantisch tafelen

IMG_3380

Medemblik|Laos – Ineke en Ron van Breukelen fietsen 3 maanden lang door de ‘Gouden Driehoek’ van Zuidoost-Azië. Zij proberen elke dag hun avontuur van die dag op te schrijven en met jullie te delen. Soms is er geen internet dan plaatsen wij het nieuws een paar dagen later, daarom leest u het verslag van vrijdag vandaag op de website.

Ons guesthouse van de afgelopen nacht had een alleraardigste receptioniste, maar met de rest van het personeel hadden we weinig contact. Dat was gister al zo, maar vanmorgen kwam dat nog sterker naar voren. We stapten om half acht het restaurant binnen en groetten iedereen, maar er was niemand die iets zei of zelfs ook maar liet blijken het gehoord te hebben. Jammer, want het is verder een prachtige plek om te verblijven. Precies op het moment dat we uit willen checken komt de receptioniste weer aan. Je begrijpt meteen waarom ze haar voor deze functie hebben gekozen, want zij groet vriendelijk en helpt ons gelijk.

De route gaat in eerste instantie over de boulevard langs de Mekong. Vervolgens fietsen we door de overdekte markt die nog helemaal op gang moet komen. Waarschijnlijk vanwege de nieuwjaars festiviteiten is er niet veel te doen, maar dat komt voor ons uiteraard wel goed uit. Het is altijd een beleving om zo’n markt te bezoeken, want het is een mengeling van allerlei kleuren, maar vooral ook geuren. Vandaag is het hoofdzakelijk wierook wat we ruiken.

De eerste 20 km gaat over rustige wegen. Daarna komen we op een drukkere weg. Er stopt een auto vlak voor ons en een man houdt ons staande. Hij overhandigt heel vriendelijk een visitekaartje van zijn guesthouse in Phon Phisai. Dat is waar wij heen willen, dus ik neem het kaartje van hem aan. Gelukkig kunnen we even later weer van de grote weg af. We rijden over een klein weggetje door een dorpje en vervolgens door de landerijen op de uiterwaarden van de Mekong. Het weggetje houdt op en wordt een paadje. Hebben we wel de goeie route? Maar het is zo leuk om hier te fietsen dat we gewoon stug door gaan en maar zien waar we uit komen. Het blijkt inderdaad de goeie route te zijn en na verloop van tijd komen we weer op de doorgaande weg uit.

Langs de weg staan kraampjes waar ze bananen verkopen, en daar hebben we wel trek in. Er hangen flinke kammen met zo’n 16 stuks voor de prijs van 35 Bath (80 cent). Aan de helft hebben we ook wel genoeg dus ik vraag of er een kam doormidden kan. Ze lijken het te begrijpen en snijden een kam in twee. Vervolgens pakken ze beide helften in en geven ons elk een zakje met 8 bananen. Daar kunnen we voorlopig weer even mee vooruit. Gelukkig fietsen we er goed op! Omdat we voor hun de eerste klant zijn vandaag, strijken ze met het geld langs de rest van hun koopwaar. Dat stimuleert hun verkoop, ik hoop dat we ze geluk hebben gebracht.

Het is hier praktisch vlak en de afstand is maar 49 km dus al ras komen we in Phon Phisai. We doen eerst even een verkenningsrondje. Langs de Mekong lijken geen overnachtingsmogelijkheden. We zoeken naar het guesthouse van het kaartje en vinden dit al snel. Het is een boekwinkel en guesthouse, buiten hangt een bordje met ‘bed and books’. Het zijn bijzonder aardige en gastvrije mensen en de vrouw des huizes spreekt goed engels. Zodra ik binnen stap zegt ze: ‘Oh, from the bicycles!’ Ze had bij haar man in de auto gezeten en dus al gezien. Op de bovenverdieping hebben ze 6 kamers die ik allemaal eerst mag zien. Er is een gezamenlijke zitruimte waar we koffie, thee en water kunnen drinken zoveel als we willen. Later komt ze ook nog met een toetje: kleefrijst met fruit en bonen.

We struinen de stad af naar een goeie plek om te eten. Het is hier duidelijk minder toeristisch, dat is heel leuk, maar met eten ietsje lastiger. We belanden uiteindelijk aan de boulevard in een heel klein, maar keurig restaurantje met de naam: ‘S Pizza’. We worden door een bijzonder aardig jong meisje geholpen wat prima engels spreekt. Ze maakt voor ons een gerecht met rijst. groenten (champignons) en noten wat heerlijk smaakt en er ook heel mooi verzorgd uit ziet. Het zijn alleen naar onze maatstaven geen grote porties, zeker niet als je net gefietst hebt. Ze heeft het zelf ook in de gaten en vraagt of we nog iets willen. Omdat we de pizza voor vanavond willen bewaren kiezen we voor patat. Dat hebben we hier nog niet eerder gegeten, dus we zijn wel nieuwsgierig. We hadden de indruk dat ze begreep dat we elk een portie wilden, maar dat bleek dus niet zo te zijn. Ze kwam met een klein schoteltje met patat en dat was voor ons samen…

Voor we weg gaan maken we nog een praatje met haar en geven aan dat we terug willen komen voor het diner. Ze zegt dat we rond 5 uur moeten komen in verband met de mooie zonsondergang. We komen ietsje later omdat we weten dat de zon rond zes uur onder gaat. Ze was al bang dat we te laat zouden komen. De zon staat laag boven de oever van de Mekong en de zon schittert prachtig in het water. We zitten aan een klein tafeltje, als enige gasten, en genieten van het prachtige uitzicht van de ondergaande zon. Als de zon al onder is, kleurt de lucht prachtig paars en rood wat nog eens weerspiegeld wordt door het water. We worden op en top verzorgd door onze jonge gastvrouw die het eten duidelijk met heel veel liefde bereidt en opdient.

Reageren via facebook