22 C
Medemblik
9 augustus 2020 03:40
Medemblik Actueel.

Medemblikkers fietsend door Laos – Energiecrisis

energiecrisis
Medemblik|Laos – Ineke en Ron van Breukelen fietsen 3 maanden lang door de ‘Gouden Driehoek’ van Zuidoost-Azië. Zij proberen elke dag hun avontuur van die dag op te schrijven en met jullie te delen. Soms is er geen internet dan plaatsen wij het nieuws een paar dagen later, daarom leest u het verslag van dinsdag nu op de website.

Vandaag stond er een flinke etappe op het programma, dus op tijd opgestaan en de spullen ingepakt. Als je 3 nachten op één plek blijft, duurt het inpakken ook langer dan anders, want bijna alles is uitgepakt. Bovendien had ons appartement 2 kamers, een keuken en een badkamer, dus overal lag wat en we willen natuurlijk niets vergeten.

De bidons gevuld met vers water, lekkere broodjes mee voor onderweg, ons kan niets meer gebeuren. We hebben eerst een stuk van 25 km met wat kleine klimmetjes. Daarna begint het echte werk. Over een afstand van 15 km klimmen we ongeveer 1.250 m. De klim is gelukkig niet te steil, dus we kunnen alles fietsen. Op de top aangekomen eten we onze meegebrachte broodjes. We hadden heerlijke stokbroodjes met kaas, sla, avocado en tomaat. Echt heerlijk!

Daarna hadden we een lange, geleidelijke afdaling naar 250 meter. We hoefden niet te trappen en niet heel veel te remmen, want het wegdek was prima en de bochten waren ruim. Het laagste punt was op een brug in een heel klein dorpje. In ons boekje stond dat je hier in geval van nood kon overnachten. Je moet dan aan het dorpshoofd vragen of dat mag en die regelt het dan voor je. De voorzieningen zijn uiterst minimaal, hier willen we liever niet voor een nachtje blijven. Bovendien gaat het nog goed, dus fietsen we verder en beginnen aan de volgende klim. 21 km alleen maar omhoog. Onze overnachting ligt op 1.400 meter hoogte!

Tijdens dit soort beklimmingen fiets ik altijd door totdat ik 100 m geklommen ben en daar wacht ik dan weer op Ineke, die een iets lager tempo heeft. Nadat we 200 m geklommen hebben geeft ze aan dat het niet meer gaat. We hebben nog 1.000 klimmen voor de boeg… De alternatieven zijn: terug naar het dorp of proberen om een lift te krijgen. De eerste optie spreekt ons niet aan. De tweede stellen we uit tot het echt niet meer gaat.

100 meter klimmen verder besluit ik, onder protest van Ineke, dat ik haar tassen over neem, want het verschil in snelheid tussen ons wordt anders wel heel groot. Met deze nieuwe verdeling van de bagage fietsen we vrij dicht bij elkaar. De pauzes gaan terug naar om de 50 a 75 meter. Ineke houdt stug vol. Ze heeft gelukkig een sterk karakter. Als we op 1.000 m hoogte zitten begint mijn energie ook aardig op te raken. Zelfs mijn GPS-horloge, waar ik de route mee opneem, geeft aan ‘Low Battery’.

Ondanks deze energie crisis hebben we een fantastische rit. De uitzichten zijn prachtig, hoewel het wel de hele dag heiig is, dus geen goed foto weer. We komen weer door allerlei hele kleine dorpjes. Overal zijn mensen aan het werk en op veel plaatsen roepen kinderen ‘Sawaidee’ naar ons (hallo). Uiteraard groeten we iedereen vriendelijk terug.

De laatste meters klimmen moeten echt uit onze tenen komen maar we halen het. Rond half zes komen we in Kiew Ka Chan aan. Volgens ons boekje zijn hier 2 guesthouses en 1 van de 2 wordt speciaal aanbevolen, dus daar gaan we heen. Gelukkig bestaat het nog en hebben ze een kamer voor ons. We worden heel hartelijk ontvangen, al spreken ze helemaal geen engels. Er is nog een fietser (Schotland) die dezelfde route heeft gefietst als wij en direct na ons komt er nog een Engelsman van de andere kant af aan fietsen. Inmiddels verdwijnt de zon achter de bergen en is het hartstikke koud. We nemen een warme douche, trekken zoveel mogelijk kleren aan en gaan naar het bijbehorende restaurant.

We zitten samen met de Schot en de Engelsman aan een tafel en zitten echt alle vier te blauwbekken van de kou. Er wordt een pot met een houtskoolvuurtje midden in het restaurant neergezet waar we met zijn allen om heen gaan zitten. We krijgen er nog een lekkere warme deken bij ook. Het eten is voortreffelijk en daarmee is al het leed al lang weer vergeten. Ik ben wel benieuwd hoe we ons morgen zullen voelen, want ook morgen is het parcours lang niet vlak ….

Reageren via facebook

Uw banner hier?



Uw banner hier?