22 C
Medemblik
9 augustus 2020 03:39
Medemblik Actueel.

Medemblikkers fietsend door Laos – This road is like hell!

This road is like hell
 
Medemblik|Laos – Ineke en Ron van Breukelen fietsen 3 maanden lang door de ‘Gouden Driehoek’ van Zuidoost-Azië. Zij proberen elke dag hun avontuur van die dag op te schrijven en met jullie te delen. Soms is er geen internet dan plaatsen wij het nieuws een paar dagen later, daarom leest u het verslag van vrijdag nu en die van zaterdag leest u vanmiddag op de website.

We begonnen vandaag met een vlak stuk terug in de richting waar we vandaan gekomen waren. Terug naar de enige afslag in 145 km vanaf Pak Beng. Zodra we deze afslag genomen hadden begon de pret. Een zeer slecht wegdek en klimmen! “Een zware route” stond er in ons routeboekje. Maar ja, wat is een zware route. Hoe zwaar is zwaar?

“Het wegdek is afwisselend geasfalteerd en ongeasfalteerd”. Er waren inderdaad af en toe stukjes geasfalteerd bij, maar het grootste gedeelte was dus niet geasfalteerd en zeer ongelijk. Dat maakt het klimmen aanzienlijk zwaarder. En er moest flink geklommen worden. In totaal klommen we … meter. En deze meters zijn we ook weer afgedaald, wat ook een inspannende bezigheid is op zo’n slecht wegdek.

Een auto die ons passeert stopt even. Er gaat een raampje open en een man zegt in het engels: “You’re very brave! This road is like hell”. Hij heeft absoluut gelijk, zelfs met de auto is het een uitdaging. Doordat de weg heel droog was, was het ook bijzonder stoffig. Iedere keer als er een auto voorbij kwam, fietsten we door enorme stofwolken. Gelukkig hadden we stofkapjes mee (met dank aan G-dent, die deze gesponsord heeft!).

Maar de uitzichten maakten het allemaal ruimschoots goed. De natuur langs de route is echt schitterend. In het begin was er, zoals de meeste ochtenden, laaghangende bewolking. Toen we op 1.000 m hoogte zaten keken we op de wolken in het dal beneden ons, wat een prachtig gezicht was.

De afdaling die na 52 km begon, slingerde om allerlei bergen heen en naast ons was een vrij diep dal waar we in de verte een riviertje zagen stromen. We kwamen door heel veel kleine dorpjes met heel eenvoudige houten of bamboe huisjes. Op veel plaatsen hebben ze één gezamenlijke kraan voor een aantal huizen. De huisjes staan vaak vlak aan de weg waar bussen en vrachtwagens langs denderen, grote stofwolken achter zich latend.

We hadden er rekening mee gehouden dat we er 8 uur over zouden doen, het werden er 9. We waren blij toen we eindelijk Pak Mong binnen reden. Na zo’n dag wil je het liefste zo snel mogelijk lekker douchen. Laat de warme kraan het nou niet doen. Maar wie durft daar nu nog over te zeuren, na alles wat we vandaag gezien hebben!

Reageren via facebook

Uw banner hier?



Uw banner hier?