Medemblik Actueel.

Algemeen

Medemblikkers fietsend door Thailand – Even een staptje terug

Medemblikkers fietsend door Thailand - Even een staptje terug

Medemblikkers fietsend door Thailand – Even een staptje terug

Medemblik|Thailand – Vanmorgen stapten we precies gelijk met onze buren, Keimpe en Loes uit Zwolle, de voordeur uit. We hadden dezelfde timing, want we wilden om 9:00 u ‘de olifanten show’ zien in een park 3 km verder op onze route. We hadden hen gisteren ochtend net voor ons vertrek vanuit Chiangmai ontmoet toen we het hotel voor de volgende avond reserveerden. Het boekje adviseerde ons om te reserveren, en dat hebben we dan ook trouw gedaan. Ik denk dat we in totaal met 5 gasten (3 kamers) waren.

We hebben samen met ze ontbeten en uiteraard kwamen we ze later bij de olifanten weer tegen. De show bestond uit twee delen. Eerst gingen ze uitgebreid in bad in de rivier en daarna lieten ze zien hoe ze vroeger gebruikt werden in de bosbouw. Het badderen was uiteraard een leuk gezicht en ze hadden er zichtbaar plezier in. Het is geweldig hoe die olifanten kunnen manoeuvreren met boomstammen en hoe goed ze samen kunnen werken. Met zijn drieën stapelden ze met hun slurven boomstammen op.

Onze etappe voor vandaag was ‘slechts’ 30 kilometer. Gelukkig hadden we redelijk veel schaduw want mijn wintervacht moet nog wel even aan de zon wennen. Ik ben gisteren al aardig rood gekleurd.

Voor onze overnachting hebben we gekozen voor ‘Marlees bungalows’, een plekje voor ‘nature lovers’. Dat sprak ons aan en het is inderdaad een idyllisch plekje. Het is een parkje met allemaal kleine huisjes en het is een oase van rust. het ligt aan een doodlopende weg die eindigt bij de ingang naar een tempel die een eind hoger in de bergen ligt. Er waren alleen nog eenvoudige huisjes vrij waar bij we de opmerking kregen: “may be you don’t like it”. Het huisje heeft 1 kamertje met een bed er in, verder niets. We moeten gebruik maken van een gezamenlijke douche en toilet een stukje verder op in het park. Het lijkt een beetje op kamperen maar dan in een houten huisje. Iets minder dan we de afgelopen dagen gewend waren, maar het voldoet prima. We leven ten slotte buiten en komen alleen maar binnen om te slapen.

Uiteraard zijn we nog even naar die tempel aan het eind van onze straat gelopen. We moesten er nog even 500 treden voor klimmen, waarvan de laatste 100 op blote voeten. Wat het meest opvalt, is de ongelooflijke rust. Je hoort wat vogels en verder is het helemaal stil. Je gaat er zelf van fluisteren, omdat je de stilte niet wilt verbreken.

Reageren via facebook